Henk en Petra genieten met volle teugen aan het Zandvoortse strand.
Henk en Petra genieten met volle teugen aan het Zandvoortse strand. Marielle Tukker

‘Je laat de duinen achter je op de Zeeweg en de wereld blijft daar’

Zandvoort

ZANDVOORT Hele zomer avonden en nachten vertoeven aan zee, met een wijntje genieten van het vertier op het strand, van de zonsondergangen en ‘s morgen weer wakker worden met het geluid van de zee. Veel mensen kunnen daar alleen maar van dromen. Maar Petra en Henk niet, zij bezitten een huisje aan de Boulevard Barnaart in Zandvoort en genieten er met volle teugen. En met hen vele anderen, want er staan honderden huisjes op het strand.

Door Mariëlle Tukker

Onder de strandbewoners heerst een gezellige sfeer en grote sociale controle. Dat kenmerkt zich ook gelijk bij aankomst op een gewone doordeweekse avond. Zonder ons voor te stellen of überhaupt een woord te zeggen, klinkt het “Ah jullie komen voor Petra zeker? Kom maar mee.” Een vriendelijke glimlach en zongebruinde gezichten komen ons even later tegemoet. Je komt er nu al tot rust, wat een heerlijke plek.

Langs de Boulevard Barnaart staan honderden huisjes. - foto: Marielle Tukker 

STRANDHUISJE Petra en Henk zaten even voor onze aankomst aan de wijn bij enkele buren. “Kenmerkend voor hier. Als je dat wilt zoek je de anderen op, maar als je je even terug wilt trekken is dat ook prima”, vertelt Henk, die inmiddels is gaan zitten op de bank in hun strandhuisje op de tweede rij pal aan zee. Het huisje is klein, enkele vierkante meters groot met een keuken, een tafel met wat stoelen en een slaapbank die nu dienst doet als gewone bank, “maar wel met koelkast én vaatwasser” klinkt het trots met een grote lach. Van de buitenkant lijkt het net een luxe tuinhuis, met aan de zeezijde openslaande deuren, op het dak liggen enkele zonnepanelen om het tweetal van stroom te voorzien. Direct naast hen woont hun dochter, die er ook een huisje heeft weten te bemachtigen.

PLEK Een huisje die je niet zomaar bemachtigd. “Je staat eerst zo’n tien jaar op de donateurslijst, daarna kan je zo’n twee jaar staan en afhankelijk van of er plek is, krijg je dan een vaste plek”, zo legt Petra de constructie uit. Het duurt dus wel even voordat je een plekje hebt op het strand, maar als het dan zover is, dan is dat het wachten waard. Het uitzicht is adembenemend, vlak aan zee, op het rustigste deel van het Zandvoortse strand.

Er is erg veel sociale controle hier en we helpen elkaar waar nodig.

DORPSGEVOEL Ze komen er samen al zo’n 25 jaar, Petra zelfs al langer. Zij kwam al van kinds af aan met haar ouders mee hele zomers naar het ‘dorpje’ aan zee. Ze groeide er op en koestert die herinneringen. “Ik voelde mij niet eerder thuis, dan dat ik de zee had gezien.” Er heerst daarnaast een heel fijn ‘dorpsgevoel’ onder de bewoners, zo vertelt Petra enthousiast over haar buren. “Iedereen kent iedereen en weet alles van elkaar. We hebben hier van allerlei soorten mensen zitten, maar iedereen let op elkaar en elkaars (klein)kinderen, de sfeer hier is heel gemoedelijk.” De buurtkinderen noemen haar zelfs ‘tante Petra’, en blijven regelmatig eten. “Er is erg veel sociale controle hier en we helpen elkaar waar nodig.”

Alhoewel ze beide de pensioengerechtigde leeftijd bereikt hebben zitten Henk (68) en Petra (69) niet achter de spreekwoordelijke ‘geraniums’. Beiden werken nog volop, gewoon omdat het kan. Petra: “Ik werk fulltime bij een bedrijf in Haarlem dat zonnepanelen verkoopt aan bedrijven en Henk werkt een paar dagen per week in de reclamebranche in België. Na het werk komen we hier weer tot rust.”

Genieten met een grote G, dat is Zandvoort voor het in Hoofddorp woonachtige koppel.

VOS Maar saai is het nooit, dat wordt wel duidelijk in de verhalen die daarop volgen. “We hebben zelfs een keer een vos in ons huisje gehad ‘s nachts”, zo geeft Henk glimlachend als voorbeeld. Henk kwam ‘s avonds laat terug van een gezellig avondje bij buren en de deuren stonden nog open (‘dat kan hier nog gewoon’). Henk lacht: “Hij was tam hoor, wel aan mensen gewend. We zien hem nog wel eens lopen in de duinen.” Petra lag toen gewoon te slapen binnen en heeft niks doorgehad. Henk: “Door aan de deur te rammelen is hij uiteindelijke weg gegaan.” Ook andere dieren bezoeken het strand graag. “We spotten zeer regelmatig zeehonden, maar ook af en toe herten in de branding op een rustige dag, dat is erg leuk om te zien!”

Hun plekje aan de Zandvoortse kust willen ze nooit meer kwijt. Petra: “Dat gevoel als je de Zeeweg af rijdt richting zee, is onbeschrijfelijk. Je laat de duinen achter je en de wereld blijft daar.”

Het uitzicht vanaf hun plek is fantastisch.
Afbeelding
Afbeelding
advertentie